Ben, gecenin mehtâbına dalmış keder,
Zulmette açan rengârenk bir çiçeğim.
Gecenin şafakla vedalaştığı yer,
Kendine dost, kendine düşman neferim.
Benim; denizlerde suskun, susuz kalan,
Gönlü hicrana tok, sevgiye aç, yalnız.
Benim; benlerden kaçıp beni arayan,
Gökte kayarken hayran olunan yıldız...
Kayıt Tarihi : 16.06.2026 19:22:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!