Soğuktan nefes alışımı bile duyumsayamıyorken,
Senin kokunu hâlâ ayırt edebiliyorum.
Ayaklarım yeryüzü hamuruna bulanmış.
Mevsimlerden kış; tanrı un eliyor üzerimize.
Birbirimize ne zaman karıştıracak bizi, bilmiyorum.
Ama bu tarifte daima bir yan ürün olduğumu biliyorum.
Sense mayasısın yeryüzünün.
Tanrım, kör etmeli beni.
Çünkü bu dünya sana bulanmış vaziyette ve senden mütevellit.
Kayıt Tarihi : 24.2.2026 16:00:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!