Tanrılar. Şiiri - Fehmi Tazegül

Güneş sabah zirveye yükseldikçe.
Tapıyor varlığını kabul ettiği güce .
Var olmayınca hep kendi gücüyle.
Gerçek gibi gölgeyi zannedenlere.

Zayıf olmamalı kularının gözünde.
Durarak kalır şaşkınlıkların içinde.
İnanç olmaz kitap okumaz ellerde.
Gerçek gibi gölgeyi zannedenlere.

Günahlar görülmez derya içinde..
İnsanlar huysuzsa kendi gözünde.
Kaftanları biçilince bölgelere göre.
Gerçek gibi gölgeyi zannedenlere.

Fehmi.
Öpüyor elleri düşmemek için yere.
Boyun eyiyor onun diktatörlüğüne.
Paslanmaz maşalar sıkacak ellerde.
Gerçek gibi gölgeyi zannedenlere.