ağırdan almayı
her şeyi, sonra kendini
paslanan kapıları çıkarken aniden meydana
eskiyen bir zamanın
çıplak gözlerinde kabaran yüreği geçmişin
ki hüzündür hep uğrayan yalnızlığına
ve aklına hiç gelmeyen
uzak ufuklardan yolunu daima gözlediğin
gizden özlemlerin
haber alınamayan
ve gözyaşından süren kendi izlerini
tarihin karanlık göğünden cesetler dökülmekteyken
kanayan yaşanmışlıklardan
ki uçurumlarda gizlenen tek sen kalansın geriye
tanırsan kendini
bir ömre ne sığdırabilirsen
acılardan gelen, bir türlü geçmeyen
ve ufacık anlardan ibaret kırılıp dökülen sevinçler
geçmişten bugüne
şimdi bak !
gelen misin, giden misin ?
bitmeyen dünya sürgününe
tanırsan kendini...
Kayıt Tarihi : 19.2.2026 05:54:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!