Tan Eyledik Şiiri - Tuba Toprak

TAN EYLEDİK

Ne cebr ile yamulduk, ne kul sultan eyledik.
Ne ket ile savrulduk, ne de bühtan eyledik.

Çok cananlar avuttuk, kalp denen korhanede
Ne mest olduk aşk ile, ne yâri mestan eyledik.

Nur belde-i Yusuflar, ulemalara hemdem
Ne ağu zehirleri, misk-i bostan eyledik.

Kör dikenli yollarda köze nispet sineler
Ne güller tütsüledi, çöl gülistan eyledik.

Derdi derman belleyip secdelerde ağlaştık
Ne seccadeler şahit, dua kaptan eyledik.

Duyduk zehir zemberek âra muhtaç sözleri
Ne kelepçeler vurduk, nefsi şeytan eyledik.

Yeminlerimiz vardı, Akabe'den emanet
Gül Nebi'nin yolunda, canı baştan eyledik.

Korku yoktur korkusu haktan yana olana
Ne bedenler eskittik, kefen fistan eyledik.

Vuslat muştusu yârdan, yârsa sevimli candan
Ne cananlar uğruna, canı çoktan eyledik.

Yakışmadı haince kurt kapanı tuzaklar
Ne libaslar biçildi, niyet kaftan eyledik.

İkinci baharlardan şarkı yaptık dillere
Ne yabancı elleri imdi vatan eyledik.

Hicretin şarabıyla cümle masumlar sarhoş
Ne hikayeler yazdık, zulmü destan eyledik.

Tuba Toprak