Artık ne inlerde besler kendini o boz ayı,
Ne de dinlerde bulur hakkını o köle.
Lambalarımız yenilendi;
Takvimlerimiz küçüldükçe.
Zamanın atası: hızdır.
Devirdi o da kendini.
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Yoğun duygularla sitemlerin karıştığı ve yalınızlığın işlenmeside ayrı bir etki yapmış şiire...Küstürülmüş bir aşığın gönül sesiydi ve tatlı bir üzüntünün eşliğinde okunacak güzel bir şiir.Tebrik ederim şaire'miz.Başarılarınızın devamı dileğimle...Selam ve saygımla..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta