Kör Talih Şiiri - Mustafa Han

Düğün günü yakın geldi dayandı,
İş bulayım dedim yollar tıkandı,
Kapı kapı gezdim umutlar yandı,
Bir türlü yüzüme gülmedi talih.

Cebimde üç kuruş, gönlümde sevda,
Dolaşırım sabah, akşam her yanda,
Sorana anlatmam düştüğüm derde,
Çileden nasibim gülmedi talih.

Dediler "Tecrüben var mıdır oğul?"
Sanki doğar doğmaz çalışır bu kul,
Hayatımı anlattım, etmedi bir pul,
Bir türlü yüzüme gülmedi talih.

Biri dedi "Yaşın biraz genç kalmış,"
Biri dedi "Askerlik bağlantın varmış"
Türlü, türlü sebep ve bahane çıkmış,
Engeller üst üste geliyor talih.

Nişanlı beklerken güzel haberi,
Dolaşır dururum taşlı yolları,
Dinleyen çok olur dertli sözleri,
İş veren olmuyor olmuyor talih,

CV yazdım süslü süslü sayfaya,
Bakan olmadı ki tek bir sayfaya,
Sanki devlet sırrı yazdım oraya,
Okuyan gözler kör oldu talih.

"Dönüş yaparız" der gülerek bana,
Aylar geçti hâlâ ses yok ortada,
Meğerse sözleri kuru bir seda,
Beklemekten yandım,bittim be talih.

Babam der "Oğlum sen gayret eyle,"
Anam der "Rab'bine,yönel üzülme"
Sabır ile çıktığım bu uzun  yolda,
Yokuşlar bitmedi önümde talih.

Sabah erken kalkıp yola düşerim,
Akşama dek dağı, taşı gezerim,
Her red cevabında biraz çökerim,
Yinede umudum bitmedi talih.

Arkadaş soruyor şu "İş ne oldu?" 
Gülüyorum ama sabrımda doldu,
İçimde sanki bir fırtına koptu,
Neden hiç yüzüme gülmüyor talih,

Bir ilanda gördüm tam bana göre
Koştum sevincimle vardım o yere,
Meğer ilan kalmış eski devirde,
Boşa sürükledin sen beni talih.

Düğün tarihi de yaklaşır durur,
Takvim yaprağını sessiz savurur,
İnsanın içinede hayaller kurur,
Gül artık yüzüme gül artık talih.

Kimi şanslı doğmuş işi hazırmış,
Kiminin şansı ve bahtı açıkmış,
Bizim nasibimiz biraz gecikmiş,
Sabır taşı olduk yeter be talih.

Gün gelir kapılar açılır elbet,
Karanlık geceler dağılır elbet,
İnsan sevdiğine kavuşur elbet,
Bitmiyor inancım bitmiyor talih.

Şimdi gülsem bile içimde sızı,
İşsizlik soldurdu gençlikte yüzü,
Yeni yuva kurmak kolay mı kuzu,
Yaşayan bilirmiş yaşayan talih,
Herkese gülüyor bana kör talih.