Etdi şad olan könlü yar qüsseyi-nalan, neynim.
Oldum qəm ilən gülüm, daima tək qalan, neynim.
Səni həsrət dərdimə dərman söyləmişdi həkim,
Bəs nədən oldun söylə, qan verib can alan, neynim
Gecədən sübhə qədər oyaq qalıram, əzizim
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta