Duvarda asılı eski bir takvim gibisin,
Her gün biraz daha sessiz ve derin.
Haftalar geçti, inceldi yaprakların,
Aylar vurdukça sarardı anıların.
Bir özel gün diye koparıldın bir zaman,
Dünün hatırasıydın, belki herkese sıradan.
Şimdi duvarımda asılı değilsin ama,
/ey aşk
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...
Devamını Oku
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta