Tahsin Koç Şiirleri - Şair Tahsin Koç

Söküldü gitti; Evin son Çınarı
Yıkıldı kalmadı; Evin Duvarı
Büyüğümüz o idi; Canı Civanı
Söküldü Gitti; Evin Son Çınarı!.

Nine ve Dede zaten kalmadı

Maksadımız muhabbetse, Çay bahane
O Zaman divanda oturalım, Cem olalım
Yanında birazda pasta, kek, börek olursa
Divanda Oturup, Canlar Cem Olalım!..

Demlensin çaylar, çaydanlık da olsun

Bir çay demle hanım içelim çayımı
Hele senden istemedim ok ile yayımı
Fazla ileri gitmem alırım ağzımın payını
Çay dediğin ne ki ikram et Allah’ın suyunu

Senin için zorluk istemem ben koyarım çayımı

Çay olmalı, renkli mi renkli
Horoz kuyruğu, tavşan kanı
İşte o çayı ister, İnsanın canı
Çay olmalı, renkli mi renkli?..

Bir defa çay kokmalı, reyhan gibi

Çay ve kahve iki ikiz kardeş
Bir ikiz daha var Türk ve Arnavut
Çay içeceksen Türk'le iç
Kahve içeceksen Arnavut'la iç
Ama her ikisini içeceksen
Hem Türk'le hemde Arnavut'la iç

Ey dostlarım ve kardeşlerim
Biz çok cahilce günah işliyoruz
Bir dur düşün araştır bak yüze
Biz çok cahilce günah işliyoruz

Hani Müslümandık düşün yani

Çanakkale’yi, gezerken!..
Dediler burası; Namazgâh!..
Ha.. Toplu namaz kılarlarmış anladım!..
Burası da; Bit kırma yeri!..
Bir an düşündüm!...

Ey! Gafil ne beslersin o eti o teni
Sakın güvenme, bir gün bırakır seni

Ne kadar güzel, olursa olsun tenin
Bir gün toprakta, çürüyecek senin

Çaresiz!
Ne demek çaresiz?
Çare sizsiniz!
İnsanın, kedisi çaredir?
Yani çare insan’dır?
Bazen; İnsanoğlu

Çocukluğum mehtaplı gecelerdi
Hep harman yerinde oynardık
En büyük ışığımız ay’dı
Hele ayın on dördü oldu mu?
Havada temiz açık ise
Yani havada bulut yoksa