Taçsız Kraliçeler 8 Şiiri - Nimet Öner

Taçsız Kraliçeler 8

Bir zamanlar
altın işlemeli tahtlarla
Yüksek kubbelerin altında
bir imparatorluğun kalbi atardı.
zaman
en büyük saraylardan bile büyüktür.
Bir gün
tahtlar sustu.
Kapılar kapandı.
Koridorlar sessizliğe gömüldü.
Ve kadınlar
yavaş adımlarla
saraylardan çıktılar.
Kimse onların ağladığını görmedi.
kadınlar
acıyı zarafetle taşıdı
Bir bavul
birkaç hatıra
bir de yüreklerinde sakladıkları
koca bir tarih.
Hepsi buydu.
dünya bir şeyi geç fark etti
Tahtlar gidince
kraliçelik bitmez.
Gerçek kraliçeler
tahtlarda değil
yürüyüşlerinde yaşar.
Bir kadın başını dik tutuyorsa
hiçbir sürgün onu küçültemez.
Bir kadın kalbini koruyorsa
hiçbir zaman onu yenemez.
Ve o kadınlar
yeni şehirlerde yürüdüler.
Başka dillerin konuşulduğu sokaklarda
başka gökyüzlerinin altında.
içlerinde
eski bir sarayın ışığı vardı.
O yüzden
insanlar onlara bakınca
Tarif edilemeyen
ince bir asalet hisseder içten içe sessiz bir saygı duyarak hürmet ederlerdi
Bütün kadınlar
kraliçe doğmaz.
Hayat onları
kraliçe yapar.
Ve dünya
tahtsız kraliçelerin
en güçlü hükümdarlık olduğunu
yıllar sonra anlar.

İthaf
Bu yazı serisi,
saraylardan sürgüne yürüyen
başını eğmeyen kadınlara
Bir bavula sığdırdığı hatıralarla
yeni bir hayat kuran annelere
Sessizce acı taşıyıp
yine de zarafetini kaybetmeyen prenseslere
Ve tarih kitaplarında adı geçmese bile
dünyayı sabrıyla ayakta tutan
bütün kadınlara
ithaf edilmiştir.
Bazı kadınlar
sadece bir hayat yaşamaz.
Onlar destan olur.

Azra Nimet Öner