içimde bir intihar arifesi gibi esiyor tüm rüzgârlar ters
putlaşmış aşklara inanıyor tüm platoniklerim
kurban veriyorlar bakireliklerini
kan ister ne de olsa ilkel tanrılar
ırmaklar taşır suda tohumu, bulanık ve pis üstelik
ama verimlidir bir delta, nasıl olsa boy verir bir fidan
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta