Herkese yaşam denen, boş bir tahta sunulmuş.
Herkes, can kalemiyle yazar durur tahtayı.
Sistem herkese aynı, düzenlenmiş, kurulmuş,
Her can kalemi ayrı çizer durur tahtayı.
*
Kimisi az zamanda her yanını doldurur.
Kimisi bir köşeden başlar zaman öldürür.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta