Tabiat İhyası Şiiri - Muhammed Osman Sezen

Boyu göğü kaplamış engin dağlar,
Gölge etmiş, bize ihsan ediyor.
Yamacından akan coşkulu sular,
Çanak etmiş, bize ikram ediyor.

Gün aymış ve kucak açmış güneşe,
Güneş buse kondurmuş çiçeklere.
Çiçekler gül olmuş, aşk verir kalbe,
Aşkı kalbimize meşk nakş ediyor.

Karanlıkta zahit olmuş bize ay,
Ay zahit olanda döner olur yay.
Gökte yıldızlar kayar alay alay,
Alayları bize selam veriyor.

Ovalar ırmaklarla dolar, taşar;
Irmaklar küheylanca koşar, coşar.
Topraklar ana olur, aşlar saçar,
Ekinleri bizi ihya ediyor.

Dalgayla kıyıları döven deniz,
Üstünde gemiyle ufka gideriz.
Derinlere balık gibi dalarız,
Derinler bize bir şölen sunuyor.