Uyumak istiyorum.
Kapatmak gözlerimi ve huzursuz hâlimden arınmak...
Yeni doğmuş saf yüzlü bebeğin yerini almak ve hiçbir şeyin farkında olmadan gülümsemek...
Çok oldu adı gibi anmayalı onu, öyle mrıldanmayalı yanaklarım...
Dokunuşlarına hasret!
Çok zor inan ki, istersen inanma, farketmez, nasılsa ben yaşıyorum;
Ve ben aldıkça nefesi ve geri verdikçe ki bedeli bu almanın, hakettiğime kavuşacağım; ama öyle; ama böyle...
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim