Susuyorum Şiiri - Yunus Durdak

Bu yazdığım son mektubum sana.
Bu satırları senden uzak, sensizliğine yazıyorum.
Nerden başlasam mesela, seni anlatmaya.
Siyah saçlarından mı, gözlerinin ela sından mı düşünüyorum.
Susuyorum, susuyorum sadece özlüyorum.
///
Tanıştığımız o ilk gün geliyor da aklıma;
O mor salkımlı sokakta, çınar ağacının altında.
Heycandan tutulmuş tu dilim,gülmüştün bana.
Senden kalan bir mazi, yaşanmamış sanki, öylece hatırlıyorum.
///
Nasılsın diye soracak olursan, iyi değilim aslında.
Olur olmaz şeylere de gülmüyorum mesela.
Güneşim miydin, gecemi aydınlatan bilmiyorum.
Bildiğim tek bir şey var onu da;
Susarak, susarak yazıyorum.
///
Dert elem uzak dursun bu sıralar gelmesin yanıma;
Hiç uğramasın semtime, kasabam a.
Bir sen vardın, beni seninle yaşatan.
Gelir misin yine bu gece uykularıma;
Susuyorum, susuyorum seni bekliyorum.
///
Elim kaleme varmaz, senin ettiklerini yazmaya.
Sığındım kalemin gölgesine, öylece duruyorum.
Neydi kastın, neydi günahım söylesene bana.
Susuyorum, susuyorum da; dayanamıyorum.
////
Sigaramın dumanında, yağan yağmurun altında;
Terkedip ilinden, sevgiden vazgeçiyorum.
Dönüp bakmadın aradımdan, son bir defa.
Susarak, susarak gidiyorum, gidiyorumm.
04.05.2025