Susuyorum Şiiri - Sezgin Aydoğan

Hangi vakit mutluluğa koşsam yokluğuna takılıyor ayaklarım,
Çok sert düşüyorum yere,
Avuçlarımda topladığım umutlarım batıyor ellerime, yüreğim kanıyor.
Yokluğun çok kötü. Acı çok acı.
Geceleri sabaha bağlayan saatlerim bir türlü geçmiyor.
Yetim kalan sevdama masallar anlatıyorum.
Uyumuyor...
Uyutmuyor...
Bitiyorum... Ben bitiyorum da Geceler bitmek bilmiyor.
Bazen sabahlar oluyor
Günaydınlar karşılıyor sabahı.
Ama yokluğunda gün aydın olmuyor.
Ben yine karanlığında kalıyorum gecenin.
Daha az konuşuyorum
Daha çok susuyorum.
Her gün biraz daha çok susuyorum sana.
Saatlerce seni yazıyorum.
Cümlerimi ölçüp biçiyorum.
Her bir kelimesi ile kavga edip,
Kırıyorum kalbini bütün harflerinin.
Kırıp döküyorum seni anlatamayan herşeyi. Canını acıtıyorum bütün şiirlerimin. Seni değilde Sensizliği nasıl anlatayım ki onlara,
Seni soruyorlar,
Bitti diyemiyorum,
Gitti diyemiyorum,
Ölüyorum ama yinede susuyorum.
Gülüşlerine susarak susuyorum.
Bağıra bağıra susuyorum.