En derin mevzular, katman katman bir uzun sarmal
Yer etmiş beynimde, en yüce dağlar zelzeleler veriyor
Ben ise İsrafilden miras bir uğultu duyuyorum
Ve susuyorum
Rum diyarından bir zengin tüccar,ben bir kez daha kanıyorum
Ebabil kuşları gelmiyorlar yardıma, bu kez bir başıma kalıyorum
Ne kadar yara varsa şu aciz vücudumda, sinsice kanıyor
Gidemiyorum
Bir galip deyişi, insanların acır gibi acınası bakışlarına bakıyorum
Nefsi hülyalarda mahlukatlatın acınası acılarını dinliyorum
Böyle olmamalıydı, eşref İ mahlukatın manasını arıyorum
Ve susuyorum
Kayıt Tarihi : 2.3.2026 15:42:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!