Kalplerinde aşk işaretiyle doğar kimileri... Yeryüzüne gönül indiremez onlar... Hayatı ve insanları anlarlar,hayata ve insanlara merhamet duyarlar,ama hayatın ve onun içindeki insanların yaşadıkları gibi yaşamazlar.
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Devamını Oku
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
SU GİBİ ŞİİR GRUBU 2.HECE ŞİİR DEĞERLENDİR PROJESİNE KATILDIĞINIZ İÇİN TEŞEKKÜRLER.....
PROJEMİZDE ŞİİRİNİZ BİRİNCİ OLMUŞTUR...
______ŞİİRİNİZE YORUM DESTEĞİMİZ...
1.Dördüncü kıt’a dördüncü satırında heceler 4+5+2 olarak yazılmış,
bunlar virgül işaretiyle vurgulanmış. Şiirin hece ölçüsü 7+7= 14 dür.
Bu nedenle şiirde noktalama işareti koymadan durguyu okuyucuya bırakmak tercih edilir.
2.Şiir akıcı.
3.Dize sonlarında gereksik noktalama işaretleri konulmuş!
.../? ! ...gibi,hiç dikkat edilmemiş.
__Gülşen şenderin
Gerçekten şiirin tınısı etkiledi beni...Son dörtlükler harikaydı...
Konu ve uyaklar ayrıca şiire katıulan değerler güzeldi...
__Hıfzı Özbekmez
konuya hakim bir üslup var şiirde. Akıcı bir dil kullanılmış.
11 6+5 hece ile yazılmış.Hece yerli yerinde kullanılmış.
Ancak şiirin giriş dörtlüğü devamına uymuyor.Sanki başka bir şiir gibi duruyor.
ŞİİR ÇALIŞMALARINIZDA BAŞARILAR DİLERİZ....
SEVGİLİ ŞİR DOSTU ' CASUS VE RADAR' KELİMELERİ HARİCİNDE BÜTÜNÜ ÇOK BEĞENDİM.BEĞENMEDİĞİM KELİMELERİ İSE ŞİİRE YABANCI BULDUĞUM İÇİN YOKSA YERİNE YAKIŞMIŞ ......SELAM VE DUA İLE
Susmak, bir sükûta yılları vermek
Bir ömrü, ayaklar altına sermek
Sabır potasında eriyip, ermek
Belki en yakın yol, belki kâr, sana
ERİYEBİLSEK ERMENİN LÜTFUNA ERERİZ . ERİMEYİ BİLEMEDİK. HÜRMETLERİMLE EFENDİM.
Susmadan dertlerimizi paylaşmak varken
isyanlar,suskunluklar, küsmeler ne diye
bir birini seven yürekleri kırmanın yolu nereye
vicdanınla baş başa bırakıyorum ne diyem yar sana
Bu dizeler de benden aktı duygularınız doğrultusunda...
Saygılarımla...
Orhan ÇAPAN
SUSKuN YAR
Gözlerin, gözlere isyanıydı o
Bir anlık bakışta sitem var, sana.
Yorgun bir yüreğin nisyanıydı o
Tek bir kıvılcımım, şimdi nâr, sana.
Dumanı tütüyor, yürek yanıyor
Küllenmedi akkor, hâlâ kanıyor.
Unutmak kolay mı? ! .. Öyle sanıyor.
Gerçeğin farkına artık varsana!
Nasıl yaşıyorsun, vebal altında? ! ..
Katlettiğin aşkın âhı sırtında…
Hesap vereceksin, Allah katında!
Bundan sonra, koca dünya dar, sana.
Gizli ağlıyorsun, hıçkırıyorsun
Susarak, aşkını haykırıyorsun
Sırça sarayımda cam kırıyorsun
“Seviyorum” demek, sanki ar, sana.
Susmak, bir sükûta yılları vermek
Bir ömrü, ayaklar altına sermek
Sabır potasında eriyip, ermek
Belki en yakın yol, belki kâr, sana.
Susarak konuşmak, nereye kadar?
Bakışların casus, gözlerin radar…
Onur, tek bir söze, canını adar! ..
Nasıl anlatayım, suskun yâr sana?
YÜREĞİNİZE SAĞLIK HOŞ BİR ŞİİR OLMUŞ...TEBRİKLER...SEVGİYLE KALIN LÜTFEN...SAYGIMLA...TAM PUAN
Tebrilerimle saygılarımı kabul ediniz.
Susmak ,çoğu kez bir suçu kabullenmek demektir.Kolay gelir önceleri bir sevdayı taşımak...Zamanla o yükü taşıyamaz olursunuz ve sessiz sedasız kaçıverirsiniz.
Sitemler dökülür işte o zaman.Zamansız sitemlerdir bunlar!..Size yazılan bu dizeler her gün bir parçanızı alıp götürecektir..Kaçışınız,susuşunuz belki birer kazanımdır;ya kaybettikleriniz?Öncelikle ONUR'unuzu kaybediyorsunuz...Varsın gerisi hep size kalsın...Ruhunuz ve varlığınızla bir ''hiç''siniz artık.Kimliğinizi ayaklar altına aldınız;ayırdında değilsiniz...
Onur Hanımı candan tebrik ediyorum.
1
Nasıl yaşıyorsun, vebal altında? ! ..
Katlettiğin aşkın âhı sırtında…
Hesap vereceksin, Allah katında!
Bundan sonra, koca dünya dar, sana
Tebrikler en etkili mısralar arada beni buldu.Suskun yar.Sukut altından bile olsa susmamalı yar konuşacak sözler varken.
Şiirin sancaktarlığında sevgi ve dua ile.
Tam puan
Sancak Sönmez
Tebrikler Sayın Bilge.
6+5 in mükemmel uygulandığı, zengin ve tunç kafiyelerle su gibi akıp giden örnek bir hece şiiri.
İçeriği müzeyyen bir saray. Bütün pırlantalar, gönül ışığı ile beslenmiş.
Tekrar kutluyor, nice başarılı şiirlerinizi okumak temennisi ile hanenize ve kaleminize saadetler diliyorum.
Susarak konuşmak, nereye kadar?
Bakışların casus, gözlerin radar…
Onur, tek bir söze, canını adar! ..
Nasıl anlatayım, suskun yâr sana?
Bencede birincliği hak eden harika bir şiir yüreğinize sağlık dost
Bu şiir ile ilgili 19 tane yorum bulunmakta