Anlatıyor fakat dinleyen yok ki,
O gündür bu gündür ceht etti sustu!
Cahillik bağrına saplanan ok ki,
Bu sebepten artık hayata küstü!
Herkes kendi aleminde yaşıyor,
Başına gelince bir de şaşıyor,
Dertler öyle dolmuş baştan aşıyor,
Limiti tüketmiş kalmamış üstü!
Eller güler oynar biz de gözyaşı,
Zehir etti felek bir lokma aşı,
Göğsüme vurunca apansız taşı,
Bize karşı nedir feleğin kastı?
Umut eder her gün şevkle yeniden,
Kötü geldi gelen yıllar seneden,
Eksik olmaz ağrıları sineden,
Çöldeki sam yeli bağrına esti!
Dertli tecrübesin döker yazıya,
Yetişemez koşup giden tazıya,
Onun için çıkmaz oldu geziye,
Dostum dedikleri selamı kesti!
Erdemli (03.07.2026 Cuma)
Kayıt Tarihi : 9.07.2026 14:32:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Herkes kendi aleminde yaşıyor, kimse kimseyi dinlemiyor. Bu duruma içerleyip susmayı tercih eden bir şairin tecrübesini kaleme almaya çalıştım.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!