Ayrılığı kimseye vermesin yazan kalem
Gözyaşın yanağında süzülürde susarsın
Hislerine tercüman bulmak için çırpınıp
Akrebin kıskacına takılırda susarsın
Uzattığın ellerin sahipsiz kaldığında
Sol yanında fırtına, boranlar koptuğunda
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta