Ve benim dudaklarım.
Gururla konuşmaz.
Silinmeden göz yaşım.
Kibrini taşır yanaklarım.
Solu da sağıda.
Yük olmamanın.
Artık istemiyorum,
Beni istemeyeni.
Enkazların içinde,
Görsem de kendimi.
Evci isteklerim oluyor.
Bastırıyorum geçmişe, hepsini.
Yüzler arıyorum.
Hiç olmasın diyorum.
Değmesin insan yüzlerine,
Üzünç dalgaları,
Tufanlar geliyor.
Sonra en çok ben üzülüyorum.
Umurunda olmuyor kimsenin.
Kenan Gezici 15/03/2026
Kenan Gezici
Kayıt Tarihi : 15.3.2026 16:07:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!