Sürgün Gemisi 3 Şiiri - Nimet Öner

Sürgün Gemisi 3

Sabah henüz doğmamıştı.
Boğazın üstünde
ince bir sis vardı.
Su
karanlık bir aynaya benziyordu.
Ve o aynanın içinde
bir gemi sessizce bekliyordu.
Kadınlar
güverteye çıktılar.
Rüzgâr
saçlarının arasından geçti.
Bir şehir
arkalarında kaldı.
Minareler
sislerin içinde kayboluyor
Bir saray
uzakta küçülüyordu.
Bir hayat
yavaş yavaş geçmişe dönüşüyordu.
Kimse konuşmadı.
Öyle vedalar var ki,
kelimeleri susturur.
Bir kadın
elini kalbine koydu.
Bir diğeri
gökyüzüne baktı.
Bir çocuk
annesinin eteğine sarıldı.
Ve o an
gemi ağır ağır hareket etti.
Su
ikiye ayrıldı.
Dalga
sessiz bir çizgi çizdi denize.
İstanbul
yavaş yavaş uzaklaştı.
kimse bilmedi
Bazı şehirler
insanın içinden hiç gitmez.
Bir prenses
son kez ufka baktı.
Gözlerinde
bir şehir saklıydı.
yüzünde
ince bir gurur vardı.
kadınlar
her şeylerini kaybetseler de,
asaletlerini kaybetmezler.
Gemi uzaklaştı.
Şehir sislerin içine karıştı.
Ve o sabah
tarih bir sayfa daha çevirdi.
Bir imparatorluk
arkada kaldı.
kadınlar
yanlarında
görünmeyen bir şey taşıyordu.
Bir geçmiş.
Bir sabır.
Bir kader.
Ve bir gün
şiirlere dönüşecek
bir destan.