Uçurumun kenarında yürürken,
Ayaklarımızın altına taşlar serpildi.
Kısacık ömür, uzun cümleler içinde eridi.
Yer çekimine yenik düşen insanlığın sureti
İki yüzlülüğün kitabını yazıp başucunda bekletti.
Kara günlerde arkamızda durdular.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




İnsanız nekadar yanılsak ta birtürlü büyüyemiyoruz kanar kanarız
Yarası ( kanaması) bitmez insan olanların
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta