Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
acılara süresiz izin verdim
görüşmeyecekler bir daha
omuz verdim yıllarıma
Her sefada bir acı yokmudur ,elde etmek için mutlak acı çekilmezmi,Bu acılar yıllar içinde küllenmezmi,İnsan hayatın içinde yuvarlanırken ,her türlü gerçeği yaşar ,ama bu gerçeklerden en az yarayla kurtulmak ister işte o yıllara omuz verirken bunada dikkat etmeliyiz ,çok felsefi şiir olmuş ,kıssadan ,hisseler ise her zamanki gibi fevkalede ,devamını bekleriz bu güzel şiirlerin yüreginize sağlık:=)
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta