Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
İnsanların bazı hayvanların etlerinden, sütlerinden, yünlerinden, ürettikleri ballarından ve ipeklerinden istifade etmeleri Allah'ın emridir ve gayet de normaldir Dila hanım. Lakin, insanların birbirlerini yemeleri asla ve kat'a normal değildir.
Hayırlı çalışmalar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta