Şüphe Şiiri - Dağlar Özügüç

Şüphe düştü mü kalbe, gölgeler büyür
İnsanlar ise küçülür nokta gibi kalır
En parlak güneş bile ısıtmaz sevenin içini
İnanmak biraz da gözlerini kapamaktır
Uçurumun kenarında olduğunu bilerek
Cesurca sırça hayaller oluşturmaktır
Düşeceğini bilirsin ama adımların seni çeker ,
Uçmayı göze alıp inatla seviyorum dersin
Akıl bazen zincir vurur yüreğe,
Ama aklın anahtarı çoktan erimiştir yürekte
Aşk, hesap tutmaz yanıltır insanı
Hayaller kâr gütmeyen ekmek fırını gibidir
Ya bütünüyle yüreğini koyar ekmeğini yaparsın
Ya da sadece yavan keşkelere dalıp
ekmeğini yakarsın
Oysa ben yarım kalmayı sevmem
Ya yakarım kendimi
Ya da basar geçerim küllerimi