Süleyman Sönmez Şiirleri - Şair Süleyman ...

0

TAKİPÇİ

Süleyman Sönmez

Bir abid geldi cihane
Bir elinde gül.
Yeşerdi zemin, doldu lalezar bülbül
Ta ki bir kademsiz uğradı bağa
Kurudu gitti her şey
Ne gül kaldı ne bülbül.

Devamını Oku
Süleyman Sönmez

Benim üstadımın o ince ruhundan
Yükselirken semaya inler gibi nağmeler
Aşkın büyüklüğünü anladım
Acizdi kalemim kalakaldım.

Devamını Oku
Süleyman Sönmez

Kış ortasında
Zemheri de
Sac üstünde çevirdiği kestanesinde
Boncuk boncuk döküldü yaşlar
Ababuranın kasesine.

Devamını Oku
Süleyman Sönmez

Dalda kestanem, ağaçta alım.
Hiçbir zaman makaraya sarmadım
Aşı boyalı peri evlerini
Yok bahasına ben satmadım.
*

Devamını Oku
Süleyman Sönmez

Zağnos Dede rahmetli bir zamanlar
Gençken çınar dikmişti.
Gözledi yıllarca Karasiyi
Kendine Fatiha okumayan asiyi.

Beddua etmedi ona yakışmaz

Devamını Oku
Süleyman Sönmez

Domates çiçeklerinin aşığıydı o
Arar tarar bulurdu, üstüne konardı o
Ponpon tüylü tombulca sarı siyah arıydı
O kırmızı meyvanın ağza değen tadıydı

Bilmezdi onu şakir,

Devamını Oku
Süleyman Sönmez

Gecenin piri
Oturmuş postuna
Sağ yanında nuru
Solu karanlıklarda

Devamını Oku
Süleyman Sönmez

Birbirine sarılmış iki Mar
Birinin gözleri yakuttan nar
Ayırırdı onları bir ince zar
Sordular elimizde ne kaldı kâr.

Devamını Oku
Süleyman Sönmez

Ne nutuklar atmıştı
Vatan sevgisi hakkında
Korumaya azmetmişti
Masanın dümdüz sathında

Devamını Oku
Süleyman Sönmez

Çoban köpeği Çomar, ne de olsa bizdendi
Yeşil çimenli dağlar ezelden meskeniydi
Sadakatle bağlanıp sürüsünü güderken
Geldi düzeni bozdu İngilizin Bobisi

Devamını Oku