ben anneyim şevkat vardır icimde bebeğim
ben anneyim canımdan can veririm
ben anneyim canın yansa koşarım
ben anneyim senin icin elimi ateşe sokarım
ben anneyim dokuzay taşıdım seni
kalemimin mürekebi degil yaşım akıyor satırlara
bu kalp bu gönül seni arıyor sevgilim anlasana
yüregimde kopuyor fırtılalar kasırgalar
bu kalp bu yürek seni ısıs gecelerde arar
her dakika aklımda sen varsın
şu dünyada canımdan cansın
umut oldun icimde hic cıkmayan
sevgimi sana nasıl anlatam
Hergün sevdigini söylerdi serseri diye
İcimden parcalar kopardı sevgilim niye
Tüm yaşantımı sevgisi ile doldurdu
beni sevgin ile sınama kaybedersin
anladım ki sen kimseyi sevemezsin
adın kalır anılarda bilki kaybedensin
sen sevgi nedirki sen ne bilirsin
ben kimim unutdum kendimi
toplayamıyorum artık irademi
icim dışım perişan hale düştüm
oysaki anladım ben yaşarken ölmüşüm
yürüdüğüm her yol sana cıkıyor
sana olan sevdam bana huzur veriyor
gecenin ayazı gündüzün sıcagı avutmuyor
bu yüregimde senin aşkın yaşıyor
damarlarımda dolanan kan oldun
sen ise benim ile mutluydun
seni sende yaşıyorum hislerimdesin
sen benim dünya güzelimsin
adını yazdım yazdım kalbime aşkım diye
sana diyecegim üc beş kelime
bu can bu bedenden cıkarsa bilki
kalbimi verdim ellerine inanki
benim hayatımın anlamı oldun
cünki şu hayatda seni buldum
kelimeler seni anlatıyor
bak aşkım gözlerimden yaş akıyor
senin icin ölüme giderim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!