Kader mi acaba, bu yaşadıklarımız
Yoksa kendi elimizle mi çizdik kaderimizi
Her gün, biraz daha ders alırız yaşamdan
Ama bir gün gelir çekiliriz, bu hayattan
Sorgula geçen hayatını, birde çizgini
Sen benim her şeyimsin, dünyaya açılan göz bebeğimsin
Beni yaşama bağlayan, hayatımsın, canımsın
Sensiz olmayacak biliyorum, mutluluğu sende yaşıyorum
Bir gün, bu olumsuz tablo, bitecek sanıyorum
Ne güzel duyguymuş, seni sevmek, bir gün ellerimiz birleşecek
Hasretle yandı, acıyla yandı gönlüm
Bu gün rüyamda, seni gördüm
Pişman olunca, bana döndün
Kadere bak, kadere bak
Gördüğüm her ışığı, söndürdün
İnanıyorum bir gün, ufuktan güneş doğacak
Sen, kollarımda olduğunda, sabah olacak
Bulutlar sevinçten, şimşekler çakacak
Biliyorum, o an, dünyalar bizim olacak
Hayal edilmesi bile güzel, o günleri beklemeliyiz
İNSANIN İÇ DÜNYASI
Nehir gibidir insan
Derinliklerinde neler saklıdır
Sadece sessiz, sessiz kalır
İç dünyasında neleri saklıdır
Çok sıkılmıştık, biran önce dinlenmeyi düşünüyorduk
Fuar, bize vesile oldu, İstanbul’a gitmeyi, kafamıza koyduk
Ne yapacağımızı, önceden planlayıp, böylece yola koyulduk
İstanbul’da saatlerce yürüdük, yorulduk, ama çok mutluyduk
Boğaza hâkim, her şeyi ile güzel, bir yerde kalıyorduk
Ağlayamam ardından, yaş kalmadı gözümde
Boşuna arama, güzellik bulamazsın sözümde
Bitirdin sevgimi, zehirledin ne varsa özümde
Seni sevecek biri, kalmadı artık
Sevgi sözü gider, her insanın hoşuna
Bir uçmayı becerebilsem eğer
Çekip gideceğim, bu diyardan
Mutlu bir yuva özlemi için
Kanat sallayacağım durmadan
Dereleri, tepeleri aşacağım
Karanlıklar İçinde Aydınlığı
Zaman öyle geçti ki farkına varamadım
Mutlu olacağımı kişiyi bulamadım
Sonuçta yalnız kalacağıma inandım
Karanlıklar içinde aydınlığı aradım.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!