Süleyman Şiiri - Sudenur Önlem 2

Aman nece yakışır bıyıkları yüzüne
Paha maha biçilmez o kapkara gözüne
Bugün beni var eden ülkülü sözlerine
Kurban olup durdum da varamadım Enver

Gavur bile mest olmuş o şirince dilinden
Geçince kim kurtulmuş o zarif ellerinden
Senin gibi tertemiz, benim gibi demirden
Soran olup durdum da bulamadım Enver

Nerde açan gül görsem aklım gider yüzüne
Yaklaşıp da koklasam merak başlar sesine
Değecek mi bir zaman dizlerim dizlerine
Çağladım çağladım da dinemedim Enver

Arabanın içinde bir o yan bir bu yana
Ayaklar kan çeşmesi, Süleyman'a fatihâ
Parmaklarım tetikte, namlusu kursağımda
Sensiz ben buralarda duramadım Enver

O da tıpkı sen gibi şehit yüzlü yiğittir
Şanlı şehadetine yedi cihan şahittir
Onun yemini yemin, son sözleri ahittir
Sevgim getirsin azim, zafer vereyim Enver

Sevinirdi kazansak yitirilen yerleri
Ağlar idi sevinçten buldursak mabedini
Gökler ile sıvardım kerpiçten kümbetini
Yetmiş yasin okurum, nasip olsun Enver!

Çehresi güneş gibi, sımsıcak ve derinden
Mermer kadar kudretli, anasının sütünden
Yoklukla yoğurulmuş, gülmüyor kederinden
O yiğidi usumdan atamadım Enver

Kemerleri deriden, asakir'i şahane
Giyimler jilet gibi, duruşları şahane
O kırk yiğitten bize ulu Turan nişane
Başımızda sen yokken çok yavaşız Enver

Yurdun olur verilmez atan nerde yatarsa
Gavur iftira atar, amanın ya tutarsa
İsabet olur ulus vicdanını satarsa
Hainin es seffahı ben olurum Enver

Dolup duruyor içim huzura ermeyince
Adın yazılı mermer sütunu görmeyince
Cebe on pare geçip yoluna düşmeyince
Çenem düşüp duruyor, susamıyom Enver

En az yüz kere geldim bir yıllık ikametle
Hepsinde ağarlandım yüz kere selametle
Hala sorguluyorum layık mıyım ki diye
Huzuruna aldın da seviyon mu Enver?