Bazen en doğru yol;
Kalbi göğe bırakmaktır,
Her şey için sessizce
Teslime sarılıp durmaktır.
Ve gönül yorgun düşerse,
Sükûta varıp durmaktır,
Adını Rabb’e fısıldayıp
Duâ ile uyumaktır.
Kayıt Tarihi : 1.2.2026 23:05:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu kısa şiir, elimden geleni yaptıktan sonra susmayı öğrendiğim bir andan doğdu. Çabaladım, düşündüm, sabrettim. Söylenecek sözler tükendiğinde, tutulacak yük ağırlaştığında; kalbimi göğe bırakmayı seçtim. Sükût, vazgeçmek değildi benim için. Teslimiyetti. Gönlüm yorulduğunda durmayı, adımı Rabb’ime fısıldamayı, duayla uyumayı anlatıyor bu dizeler. Her şey çözülmedi belki, ama her şey emanet edildi. Bu şiir, konuşarak değil susarak hafiflediğim bir vaktin kaydıdır. Elimden geleni yaptıktan sonra, gerisini sükûta bıraktığım bir anın.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!