Sükünet Şiiri - Ahmet Coşkun

Ahmet Coşkun
500

ŞİİR


44

TAKİPÇİ

Sükünet

bu can bu ruh
bu bedene sığmıyor artık
dağların doruğu zılgıt çekiyor
ezik yüreğimde yanık türkü
burnumda polen kaşıntısı
geçen sonbaharın

şiirin defansında kalem ağlarken
beyin hücrelerimde unutulmuşluk
ilham perisi altın tepsinde sunuyor
algılıyorum gözüm önünde serpili
gökkuşağı gökyüzünün tamamı
yeryüzü ve bütün canlıları
geçmişten güne akıyor

hafızam hazinem zavallı
bakakalıyorum şaşkınlığımla
resam değilim resm edemıyorum
akıl defterimde son sayfa koparken
var oluşun karşısında ki zavallılığım
şiiri ağlatıyorum öksüzlüğüme

kılıcın ucunda dünya
kuşun kanadında sevda
ben ne kadar çaresizim
ve ne kadar yalnız

Ahmet Coşkun
Kayıt Tarihi : 2.10.2019 08:44:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!