Enver merhametliymiş yiğitmiş kudretliymiş
Kumandan olsun diye
Dört yaşına girince anası kınalamış
Hep kurban olsun diye
İhanet edenlerin ölümü korkunç olmuş
İbret olsun diye
Öyle bir yiğit seçtim ki
Burda olsa öcüm alırdı
Öyle bir adam seçtim ki
Gariplik düşmana kalırdı
Ney dillenmiş ağlıyor o başını eğince
Aman nece yakışır bıyıkları yüzüne
Paha maha biçilmez o kapkara gözüne
Bugün beni var eden ülkülü sözlerine
Kurban olup durdum da varamadım Enver
Gavur bile mest olmuş o şirince dilinden
Düşürmeyene değil bu kez yandım tutan kayışa
Ol Yaradan gülse gerek bendeki bu yanışa
Bir de kayış sevmez deyu anda kıldım endişe
Dedim kayış çok yaşa, canım kayış çok yaşa
Güzel dikişleri vardı Hakk korudu dedirtmeyen
O nazlı küheylanın
Tattı görklü onuru
Sonra üşüştü itler
Yıldızlarına Enver
Sonra üşüştü itler
Çizmelerine Enver
Ölüm bile bahane değil yetimliğimle eğleşmeye
Rüyama da gelemedin ağlaşmaya gülüşmeye
Bunun için mi çağırdın beni peşine düşmeye
Yol senin yolundu madem niye yoldan ırar oldun
Kaç kere geldim dibine dizim vurdum Fatihayla
En ilvanlı sancaktın, düşmeden yakaladım
Ah ben senin çağında hadsize çakamadım
Şehid senin hasretin ile ben yatamadım
Kendimi de o göçen kervana katamadım
Şimdi kezim beklerim, pusatı bileylerim
Gaflete mi düştüler
Arkamdan gülüştüler
Gaflete mi düştüler
Arkamdan gülüştüler
Vatanın toprağını
Ey sen bende uğrun sızı
Yağız kalpağı bile gazi
Vasıl eyle gayrı bizi
Silelim hasretimizi
Yanında gözlerim parlar
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!