Suçluluk Hırkası Şiiri - Esma İba Çaplık

Bana bir hırka giydirmişler
Kolları uzun cepleri yamalı
Adına suçluluk demişler
Suçum her neyse baya ağır olmalı
Ben de hiç savunmamışım kendimi
Hemen giymişim hırkayı
Üzerimde emanet gibi taşıyorum
Ayaklarıma dolanıyor
Suçumu hatırlıyorum
“Senin suçun” diye bana yöneltilen
Her suçu tereddütsüz, boynuma asıyorum
Bir yenisi daha eklendikçe
Ağır geliyor suçlarım, taşıyamıyorum
Sonra bazılarını çıkarmak geçiyor içimden
Çabalıyorum, olmuyor, çıkaramıyorum.

Öyle güzel bulmuşlar ki yerlerini
Bir zincirin halkaları misali
Sımsıkı iç içe geçmiş her biri
Bana ait olmuşlar artık
Başından beri benimmiş gibi
İstesem de istemesem de giyeceğim yani

Bana suçluluk hırkasını giydirenler
Rahatça volta atabilsinler diye
Ben bu yamalı hırkayla gezeceğim
Onlar bana baktıkça hırkamı görecek sadece
Bense onlar adına üzüleceğim…
Hırkamın altında belki ezileceğim
Ama nefesimi alırken, kimsenin özgürlüğünden kısmadan
Alnımın aklığını hiçbir günaha değişmeden
Ben, üzerimde başkasının emanet hırkasıyla
Alnım ak, yaşayıp gideceğim aranızdan…

17.11.2025