Su Ve Ateş Şiiri - Mehmet Fuat Özbilici

Mehmet Fuat Özbilici
164

ŞİİR


3

TAKİPÇİ

Su Ve Ateş

Yüreğim bir yangın yeri,
Yüreğimde alevler var içimde yanıyorlar,
İçimi yakıyorlar,
Kalbimi,yüreğimi ve seni birde beni...
Nasıl oldu anlamadım !
Bir yudum suya muhtaç kaldım.

Ateş ve su gibiyiz iki ayrılamayan aşığız,
Ateş ve su nedir bilir'misin.!?
Ne beraber yaşayabiliyorsun nede uzak kalabiliyorsun,
Su gelse ateş ölür,
Ateş gelse su ölür buhar olup biter,
Ateş'im ben bir yangın yeri yüreğim,
Varsa kudretin varsa merhametin,
Gökyüzünden oluk oluk yağmur yağdır sevdiğim.

Ateş olan ben'im her zamanda bendim,
Çünkü paylaşamadım seni paylaşmak'da istemedim,
Dokunduğum yerler yanıyor her şey küle dönüyor.

Sen su idin her zamanda bu oldun,
Ne bana aktın nede göl oldun bu topraklara,
Kurak topraklardı burası bir damla suya muhtaç idi,
Sen girdiğin her kalıba uydun'da bir bana uymadın,
Çünkü ben sevdiğime hiç kalıp olmadım.
Sevdim çok sevdim hem'de,
Dünyada cenneti yaşamak istedim,
Senle yaşlanmak isterken,
Dünyada cehennemi yaşadım.

Mehmet Fuat Özbilici
Kayıt Tarihi : 22.3.2019 04:23:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!