Nefsim de perdeyi yırtacak bir gün
Çırpınıyor ve kaçıyor unutmak için
Dünyalık içimde etse de çın çın
Aslında güçsüzüm, aslında hiçim
Açılıp kapanan göz kapağımın
Harcadığı zaman kadar gidişim
Kaf Dağı’nda huzur arayan gönlüm
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




ölüm bir son değil bir başlangıçtır tebrikler
Ölüm yok ki
Bir alamden bir alama geçiş var.
geçişiniz kutlu olsun
Sevgi ve Saygılarımla.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta