Sekiz kurşun südüm namluya, ensesinden vurmak için
Tetiğe basamadım, titredi ellerim durdum ağladım ağladım
Rıza göstermedi vicdan oda emir kulu der gibi, ya yolunu bekleyen varsa, hele birde babaysa...
Annem geldi aklıma derdi ki; “İnsansın kıyma insana” vuramadım, oturdum ağladım ağladım.
Beni görünce kaçma ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim
Devamını Oku
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta