Bir söz vardır dilde ve aşk vardır kalpte...
Ne aşk biter vuslat-ı gönlüm de,
Verilen söz unutulur mu ölmedikçe?
Kalbin attıkça akıl neylesin,
Beni gömmüşsün en derinlerine;
El alem ne desin göremediyse.
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Evet bizlerde bir söz verdik! Hem de ta kal-u belada! Rabbimizin bize; 'BEN SİZİN RABBİNİZ DEĞİLMİYİM!' Hitab-ı sübhaniyesine; 'EVET SEN BİZİM RABBİMİZSİN DEDİK!' İşte o gün verdiğimiz bu söze sadık kalmak için kullukta kasurlarımızı asgariye indirme gayreti içine girdik!
Rabbim bütün ehl-i imanı bu gayretinde başarılı kılsın ve nefs-i emmarenin tuzaklarından ari ve beri eylesin! Aminnnn.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta