Bir söz vardır dilde ve aşk vardır kalpte...
Ne aşk biter vuslat-ı gönlüm de,
Verilen söz unutulur mu ölmedikçe?
Kalbin attıkça akıl neylesin,
Beni gömmüşsün en derinlerine;
El alem ne desin göremediyse.
Sende; ben, kutba giden bir geminin sergüzeştini,
Sende; ben, kumarbaz macerasını keşiflerin,
Sende uzaklığı,
Sende; ben, imkansızlığı seviyorum.
Güneşli bir ormana dalar gibi dalmak gözlerine
Devamını Oku
Sende; ben, kumarbaz macerasını keşiflerin,
Sende uzaklığı,
Sende; ben, imkansızlığı seviyorum.
Güneşli bir ormana dalar gibi dalmak gözlerine




Evet bizlerde bir söz verdik! Hem de ta kal-u belada! Rabbimizin bize; 'BEN SİZİN RABBİNİZ DEĞİLMİYİM!' Hitab-ı sübhaniyesine; 'EVET SEN BİZİM RABBİMİZSİN DEDİK!' İşte o gün verdiğimiz bu söze sadık kalmak için kullukta kasurlarımızı asgariye indirme gayreti içine girdik!
Rabbim bütün ehl-i imanı bu gayretinde başarılı kılsın ve nefs-i emmarenin tuzaklarından ari ve beri eylesin! Aminnnn.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta