Söz Ver Şiiri - Ahmet Can Gökce

Geceden daha karanlık
Huzuru nedense toprakta arardık
Geçti yazımız geldi güzümüz
Hiç bir zaman gülmedi yüzümüz

Bir gençlik türküsü idik
Rüzgarda uçuşan kar gibi
Bir kara sevda idik
Solan günlerimiz gibi

Bulutlar toplanıyor gökyüzüme
Ben huzur bulurum sen gül yüzüme
Kopkoyu demlenmiş bir çay gibi içmek seni
Zamanımız geldi de geçiyor sevgili

Gözyaşı kadar saf ve berrak
Toz toprak gibi alengirli
Gidiyor ömrüm uçuşan yapraklar gibi
Tıpkı sen gibi tıpkı gözlerin gibi

Susuyorum nedensizce
Kapatıyorum gözlerimi hayata
Koşuyorum nedensizce
Açıyorum gönlümü bahara

Ağlama sevgili güz geldi artık
Zaman geçti biz yerimizde saydık
Söz ver sevgili unutmayacaksın
Ben gitsem de sen bırakmayacaksın