Oturup yazmaya başladı çaresizlik içinde
Gece aydınlık içinde yldızlarla kapkara
İçindeki duygu pespembe, sonu hep intihar
Terleyen avuç içleri, bir bulantı sakallar
Sırılsıklam parmak uçları, iğne ete saplanan
Yorgun elleri, ensesinde karıncalar, kustu durmadan
Turuncu muydu belki, neyse hırpalanan
Seni düşünmek güzel şey, ümitli şey.
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.
Devamını Oku
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta