Söyleme Ne Olur Şiiri - Esma Özdemir 3

Bekleyeceğim o günü
Ellerimi seveceksin önce
Biliyorum.
İki alyans gibi iç içe geçmiş
Kalplerimizin birbirine kenetleneceği
İşte o günü sabırla bekleyeceğim.

Bir kez daha bakınca gözlerime
Ömür boyu ayrılamayacağız
Bu bir fantazi değil;
Eminim, ben kendimden.
O an gelince
Sen de emin olacaksın.
Bunu şu an hissedebiliyorum.

Hep yanımda kalmak isteyeceksin
Ne pahasına olursa olsun.
Bu ayrıntıyı iyi düşün, olur mu
Gelmeden önce, son kez..?
İstemem çünkü bir daha
Gözün arkada kalmasın!

Bu gurbetlik bitecek!
Birgün evine, sılaya döneceksin!
Bırakmayacaksın çünkü bir daha bu kalbi
Değil mi?
Anadan öksüz; babadan yetim..!
Ve el insaf; bu çocuk...
Bütün dünya nimetlerinden mahrum..!
Ait olduğun yere o gün nihayet
Kavuşmuş olacaksın!

Bütün çiçeklerini al da gel
Gülistanım!
Yürü, filiz filiz tomurcuklarınla üstüme!
Hem ilk
Hem de sonbaharım!
Ne kadar bağ...
Ne kadar bahçe kurudu yokluğunda;
Bir bilsen!
Soldu; en güzel, en taze
En kırmızı güllerim, soldu..!

Oysa, ne çok beklemiştim umutla
İlk kez, toprağında açmayı...
Gözlerinde kaybolmayı...
Ölüp ölüp dirilmeyi her bahar!
Kızıl bir gonca gibi dalında serpilmeyi...
Ateşinle kavrulup, külünde savrulmayı...
Sonra, ince bir sızı gibi
Nehirler boyu, dökülüp kalbine;
Bir tohum gibi yeniden
Ebediyen
Toprağına karışmayı sevgilim...
Ne çok arzu ederdim, bir bilsen!

Özledim, seni tarifsiz...
Tükenmez sana hislerim!
Yüz yıllar değil;
Bin yıllar boyu hasretim
Kutsanmış toprağına sevdiğim!..
Ve yine özledim diyorum; anla!
Özlüyorum
Annesini arayan
Ağlayan
Beşikteki bebekler gibi perişanım!
Ninni söyle, sev, uyut
Bu öksüz kalbin sahibi!
Neredesin?

Ne olur, gel artık!
Al beni kucağına;
Okşa, o şifalı gözlerinle;
Merhemden yumuşak
Göklerden güzel
Kehribar sarısı...
O tatlı bakışlarınla, okşa!
Söyleme, ne olur o an
Söyleme, ne çok
Beni sevdiğini!
İlkgözağrımsın çünkü
Delikanlım...
Ben
Anlarım..!