bu hesapsız göğün
bu yağmurun
kaynaşıp duran yıldız sürüsünün
yağardı gecesinden
dizelerime
siyah mıydı, beyaz mıydı, başka mıydı yoksa ?
kör dilencisiyim renginin.
o kadar uzağım neye benzediğine
kabahatin büyüğü, elbet unutmak sevdiğim...
şimdi sevdiğim
üstüm başım aşk
dağınıklığındayım bu kendini bilmez hayatın
üstüm başım sen
ortasındayım hiç bitmeyen bu kavganın
öylesine mağrur ki bu kentin kadim kaleleri
burçları talan edilen
yorgun ve yılgınlıkla izlenir meydanları
uzaklarda mavi bir hayal
hüzünle beliren
bilmem hüzün neresinde bu düşüncelerin ?
kale ve ben
bekleriz gündüz gece
vurdu çünkü kalbimizi en çok sevdiklerimiz
yol gözlemek oldu büsbütün kaderimiz
kale ve ben
birbirimize ne çok benzeriz
nasıl da gülerdin öyle içten
hep çocuk kalan gözlerinle
öyle sevinç, coşku yok kimsede
aşığım sevdiğim; körkütük aşık !
sen ve ben
bakıp birbirine çarpıştığında ruhlarımız
yükselecek o vakit aşk
aşk yükselecek o vakit...
Kayıt Tarihi : 19.2.2026 15:22:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!