Şöyle ki Tutuldum Şiiri - Fikret Adımol

Kuyumu sen kazdın.
Benim ellerimi kullandın.
Durmadan çelmeler taktın.
Güldün, üstelik aldırmadın!

Tuzakları sen kurdun.
Bana nöbetler tutturdun.
Düşürdün ağına, unuttun.
Her defasında avuttun!

Öyle ki; ben aşıkken sana,
sen ne yapsan uyar bana.
Şöyle ki; yine geldim bak kapına,
eşiğinden içerisi yuvadır bana.

Ben vaktinde hazırdım.
Ben sana kuruldum.
Savaşlarından da kaçmadım.
Ben sana gönüllü oldum.

Ben ağına takılmadım.
Ben sana tutuldum.
Kurşunlarından da kaçmadım.
Ben sana yürekten vuruldum.