Söyle Hakim Bey Şiiri - Hamit Atay

Söyle hâkim bey,
sevmek suç mu?
Önce bunu cevaplayın,
sonra okuyun dosyamı.
Çünkü benim davam
kağıtlara sığmaz,
benim suçum
maddelerle anlatılmaz.

Eğer bir kalbi
kendi kalbine sığınak yapmak suçsa,
evet… suçluyum.

Eğer bir çift gözde
kendine bir memleket bulmak suçsa,
ben o memleketin vatandaşıyım hâkim bey.

Ben kimsenin ekmeğini çalmadım,
kimsenin alın terine göz dikmedim.
Ben sadece sevdim.
Hem de öyle böyle değil;
gecenin en karanlık yerinde
yıldız arar gibi sevdim.

Söyleyin hâkim bey,
hangi yasa maddesinde yazıyor
“Bir insan, bir insanı
fazla sevemez” diye?

Ben onu görünce
içimde kuşlar uçuyordu.
Bu suç mu?
Adını duyunca
dünyanın sesi kısılıyordu.
Bu kabahat mi?

Eğer suçsa beklemek,
ben her gece müebbet yiyorum.
Eğer suçsa özlemek,
her sabah ağırlaştırılmış hasretle uyanıyorum.
Yastığım tanıktır hâkim bey,
ıslak tarafı hep bana bakar.

Ben onun için
kimseye kötülük düşünmedim.
Bir çiçeğe bakar gibi baktım yüzüne.
Bir dua eder gibi andım adını.
Sevmenin neresinde suç var?
Bunu bana açıklayın.

Belki ben zamanlamayı kaçırdım,
belki kader
beni yanlış kapıya götürdü.
Ama kalbimin niyeti temizdi hâkim bey.
Ben çalmadım,
zorlamadım,
yalvarmadım bile çoğu zaman…
Sadece içimde büyüttüm.

Eğer suçsa susarak sevmek,
ben en ağır cezayı hak ediyorum.
Çünkü ben bağırmadım.
İçimde yandım.
Kül oldum,
ama kimseyi yakmadım.

Şimdi burada,
kalbim sanık sandalyesinde,
siz kürsüde…
Söyleyin hâkim bey,
sevmek suç mu?

Eğer suçsa
kelepçeyi bileklerime değil,
bu göğsümün tam ortasına vurun.
Çünkü asıl mahkûm olan
bu yürektir.

Ama şunu bilin…
Kararınız ne olursa olsun
ben bu suçu işlemeye devam edeceğim.
Çünkü insan sevmekten vazgeçerse
nefes almanın ne anlamı kalır?

Verin cezamı hâkim bey,
müebbet verin.
Zaten ben
ömür boyu
bir tek kalbin
mahkûmuyum.

Hamit Atay