Söyle efendi Şiiri - Birkan Demirci

Kurnaz bezirgânlar dizmiş kervanı,
Yokuş bitmez, yol dar efendi,
Yük garibin sırtında, kâr yandaşa,
Böyle düzen mi olur, söyle efendi?

Kasalar doludur taşar kenardan,
Yatlar sığmaz olmuş geniş limandan,
Nutuk atar kürsüde boynu kalından,
Vebali kim taşır, düşün efendi.

Sabahı ziyafet, gecesi sefa,
Altın tabakta et, kristalde şarap,
Bize düşen kuru ekmek, bir tas çorba,
Hamudu yutmuşsun belli efendi.

Hocası da var, kabadayısı da,
Yetimin ahı asılı yakanda,
Belinde tabanca, dilinde dua,
Bu hesabın yükü ağır efendi.

Düne söven bugün beyefendi kesilir,
Söz parlar ama içi paslıdır,
“Yer yarılır adam çıkar” denirdi,
Yarılsa da çıkmaz artık efendi.

Dünya fanidir mala güvenme,
Saltanat sürer sanıp göğe erme,
Kış uzar ama sabahı gelmez sanma,
Her gecenin bir sabahı var efendi.

Ben bir can ozanım, sözüm yaralı,
Hak bildiğim yol tek sıralı,
Benim gücüm yetmez, adalet ilahi,
İflah etmez seni ihtiras efendi.