Çileler ve acılar, beni yaşımdan önce büyüten
Doğunca çöktü omzum, yürümeden emekleten
Tutun ahşap atı, yükü ağır yokuşta yıkılmasın
Yarab! Yalnız sen kaldır, başka kimse yıkmasın.
“Keşke” demenin keşmekeşliğini, herkes bilir,
Hayatımız boyunca da, milyonlarca “keşke” denir.
Gitmek mi, bitmek midir, can havliyle çırpınışım?
Yoklama defterinden tanımadım sizi,
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda
Devamını Oku
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta