çıplak tenlerin kötülüğü bilen gölgeleri
asa yere vurdu ve titreyen dudakta
ruhunu suya bıraktı sevgi sözleri
yüksek dağların arkasına saklandı çocukların gülüşleri
suyun berraklığında ateşe verdi sözler kendini
gözlere çelik jantlar çekildi
yüzünde gamze olan hiç kimse doğal değildi
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta