Şövalye
Aptal bir çocuk burnunu karıştırıyor parmaklığın dibinde. Ve güneşi cilt kanseri sanıyor üzerine karanlık çöktü diye. Bordo etekli bir kız dikiliyor başında.
Zaman ergenlik çağına giriyor. Kız, çocuğun başına çamurdan bir taç takıyor ve seni şövalye ilan ediyorum diyor,çocuk hala burnunu karıştırıyor.
Aklı bozuk dilbilgisinde.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta