Sor Beni Şiiri - Kadir Kadirim 3

Sor beni, gecelere sor;
her gece başımı koyduğum yastığa sor gözyaşlarımı,
bitmek tükenmek bilmeyen çilelere sor
neden bitkin ve yorgun olduğumu.
Sakın ha! Bana sorma, sorma işte…

Çiçek açmamış kırlara sor yalnızlığımı,
Şubat’ta yalınayak koşan çocuklara sor
yokluğun soğuk yüzünü.
Sakın ha! Bana sorma, sorma işte…

Martılara sor İstanbul olmadığımi
kanadına sığınmış suskunluğuma sor.
Geceden sabaha uzayan bekleyişlere sor,
içimde büyüyen sessiz yaralara sor.
Sakın ha! Bana sorma, sorma işte…

Kadir’e sor,
hangi susuşta kendini bulduğunu,
hangi vazgeçişte Hakk’a yaklaştığını.
Sakın ha! Bana sorma, sorma işte